مطلب قبلي :: صفحه اول :: مطلب بعدي

حرفحرف

یکشنبه ۲۳ اردیبهشت ۸۶

جمعه ای که گذشت من رو همسر نازنین دلبر تمام روز را دویدیم باشد که تفریح کرده باشیم .صبح اول وقت به همراه سینای حقانی و همسرش زهرا و چند دوست دیگر برای عکاسی به شمت دماوند رفتیم و درست که هوا پر از غبار بود و خبر هم از لاله و شقایق نبود اما در کنار دوستان بودیم و چند تایی هم عکس گرفتیم و خوش گذشت و سپس راهی خانه شدیم .ساعت 4 به خانه رسیدیم و دیدیم تا شب خیلی وقت داریم پس سوار ماشین شدیم و راهی شهریار که باغ عموی عیال است شدیم ساعت 5 آنجا بودیم و آش رشته ای تا حلق خوریدم و بعد از آن به سمت تهران دوباره امدیم و ترافیکی خرکش برقرار بود و ملت الاغ مشغول دیدن تصادف آنسوی خیابان بودند و یکساعتی درگیر بازبینی ملت از تصادف بودیم .می خواستیم خبرم به خانه برویم که داریوش بلادی زنگ شد و گفت با تنی چند از وبلاگیون عزیز در درکه قرار دارد .پس دیدیم حیف است کا نرویم که هم دوستان را دیده ایم و هم حرف های با کلاس روشنفکری زده باشیم .
هنوز خانه نرسیده راهی درکه شدیم و کسی نبود به داریوش بگوید بابات خوب ننت خوب آخه جمعه که هر خز و خیلی زاه می افته میره درکه کسی آنجا نمی رود البته من هم نگفتم چون دیدم از وبلاگ نویس خز و خیل تر گرداننده های سایت روز و بازتاب هستند .رفتیم و حدود دو کیلومتری زستوران ابشار جای پارگ یافتیم و به محل مورد نظر رسیدیم .و توانستیم دوستانی چون سورئالیبست مشهدی , حذفیات قوی ريال ، داریوش بلادی خوش تیپ ، شراگیم عزیز و مهربان !! ، سهیل دلقک بدون نازلینین ، مهیار ماهی سیاهی که به خاطر بعضی ها بعضی جاهاش عروسی بود ، آوات و آوات پریم و آوات زگوند ، یه خانم که مامان و باباش مراقبش بودن رو ببینیم و کمی حرف های تعارف انگیز بزنیم و قدری بخندیم و. غذا هم به دلیل سیر بودن نخوریم و ساعت یازده مثل جنازه دست در دست عیال به خانه بیاییم و بخوابیم این بود انشای من از جمعه ای که گذشت.