مطلب قبلي :: صفحه اول :: مطلب بعدي

سیکل ارتجاع

یکشنبه ۲۸ اسفند ۸۴

اکبر گنجی دیروز به خانه آمد و بعد از 6 سال زندان و اعتصاب و مبارزه خسته و فرو ریخته در کنار همسرش نشست و لبخندکی هم تحویل دوربین داد .اما نیک مشخص است که او هم همانند حجاریان و نوری و دیگرانی از این دست شهید اصلاحاتی مقطعی و بی اثر شد .
زمانه عوض شده است و الا اینان همانند شهیدان اصلاحات زمان ماضی همه از دم تیغ می گذشتند و کسروی وار یا تیغ بر گرده شان می نشست یا همچون میرزاده سرب داغ بر تنشان حک می کردند .
در ایران هماره اینگونه بوده است که عده ای آمده اند و طلیعه دار دموکراسی شده اند و مردم هم پی ایشان افتاده اند و زمانی زمانه بر وفق مراد گردیده و دیگر بار ناگاه بساطشان بر چیده شده و نتیجه هیچ بوده و تنها دست آورد کشتار و تبعید و زنجیر بوده برای آنان که در راه رسیده به اهداف عالیه انسانی تلاشی کرده اند .
این سیکل حرکت می کند و هر بار هم انگار نه انگار که بار پیشین اتفاق افتاده و نتیجه اش را همه دیده اند سیل جمعیت در پی ان روان می گردد و باز هم برایند نتیجه تنها هیچ است . عجب مردمان این دیاریند که تنها منتظر بیرقی می گردند تا زیر آن بر سر و سینه زنند . 8 سال قبل برای خاتمی همان کردند که امسال برای احمدی نژاد و این قصه اینطور که پیداست تا ابد ادامه خواهد داشت که دیاری که چاه بینشش از چشمه ظلمت سیراب شود به از این سزا نتوان انتظار داشت .