مطلب قبلي :: صفحه اول :: مطلب بعدي

اینترانت ملی

یکشنبه ۳ اردیبهشت ۸۵

می نشینی پای کامپیوتر روی آیکون internet explorer کلیک می کنی تا به اینترنت وصل بشوی . صفحه اول با بسم الله الرحن الرحیم مشخص شده است و موتور جستجوی آن در زیر کادر خودنمایی می کند .
هر چه می خواهی جستجو کن اما آن می یابی که می خواهند بیابی . تمام صفحات فرنگی از yahoo , google بگیر تا photo.net و صفحات ان ور آبی از گویا بگیر تا روز همه و همه غیر قابل دسترسی شده اند و سایت های داخلی هم آن هایی قابل بررسی هستند که قبلا domain آنها در شرکت مخابرات ایران ثبت و تایید شده باشد .
این ها تنها کمی از اتفاقاتی است که می تواند در یک اینترانت ملی اتفاق بیفتد .صحبتی که مدتی است در شرکت مخابرات ایران بر سر زبان ها افتاده است و اینجور که می گویند بسیارانی از مهندسان جوان مشغول کار بر روی این پروژه هستند و همین روز ها است که خبر خوشی از وزیر مربوطه بشنویم و صاحب اینترانت ملی بشویم .
یادم می آید زمانی که اول بار شنیدم کشور دوست و همسایه و هم مذهب ما یمن دیواری دور کشورش کشیده و هیچ خبری از آن به بیرون گذر نمی کند .باورش برایم سخت بود اما امروز نیک شاهد این اتفاق در کشور خودمان هستم .
از یکسو عدم اجازه به موسسات دولتی برای خرید از کالاهای خارجی و اجبار به خرید از مشابه داخلی که در درجه اول رقابت بین المللی را کاهش می دهد و از سویی ما را از تکنولوژی روز عقب می اندازد .از سوی دیگر محدودیت های رسانه ای و برخورد های از این دست و در آخر هم تحریم قریب الوقوعمان توسط جامعه بین المللی همه و همه نوید تبدیل شدنمان به جزیره ای دورافتاده از نوعی که در فاوست گوته آمده است و ساکنانش کهنه اندشانی مخالف تجدند را می دهد .