مطلب قبلي :: صفحه اول :: مطلب بعدي

شانس کور

دوشنبه ۱۱ اردیبهشت ۸۵

چند روز پیش فیلم blind chance اثر کیشلوفسکی را دیدم .فیلمی که بیدرنگ من را یاد آثار میلان کوندرا انداخت .با همان فضا سازی و شخصیت پردازی مخصوص کوندرا که در دیگر کارهای کیشلوفسکی خدا بیامرز هم می شود ردی از آن را دید .
فیلم داستان دانشجوی پزشکی را روایت می کند که بعد از یکسری حوادث معمول برای سفر به راه آهن می رود و از اینجا است که داستان فیلم از سه اتفاقی که ممکن است برای وی اتفاق بیفتد رخ می دهد .
دفعه اول به قطار می رسد و راهی شهر می شود .
دفعه دوم به قطار نمی رسد و به دلیل برخورد با مامور قطار و درگیری با وی راهی زندان می شود .
دفعه سوم به قطار نمی رسد ولی به همکلاسی قبلی خود که با او روابطی هم داشته برخورد می کند و داستان طور دیگری رقم می خورد .
فضای فیلم التهاب ناشی از زندگی در جامعه کمونیستی و تب و تاب مردمان حزبی را در خود دارد و در هر سه مسیر به خصوص اول و دوم به خوبی نشان داده شده است .
نکته جالب توجه برخورد ویتک در هر سه قسمت داستان با شخصیت های اصلی داستان پیشین است .با توجهی نا چیز و عبور از برابر کسانی که می توانستند تنها با یک تصادف ساده نقش های اصلی زندگی وی را بر عهده بگیرند .
داستان روایت انسان و حقارت او در برابر اتفاقات و عدم شناخت از آینده است .روایتی که نوشتار آن تنها در دست زمان و زمانه است و ما تنها مانند خسی غوطه ور در آب از این سو بدان سو می رویم و هر جا که اب بخواهد می بردمان.
جهت اطلاعات بیشتر در خصوص این فیلم می توانید از لینک زیر دیدن کنید .
http://www.imdb.com/title/tt0084549/