مطلب قبلي :: صفحه اول :: مطلب بعدي

ایستگاه صلواتی

چهارشنبه ۱۶ خرداد ۸۶

این چند روز قبل از 14 خرداد برو وبیایی بود دیدنی .از صبح اول وقت که وارد محل کار شدن با خیل کم عظمتی از دوستان حدود سه چهار نفر در ورودی مواجه شدم که لباس های سیاه بلند پوشیده بودند و شلوارهای لجنی سبز با جیب های بزرگ که از روز پری داشت منفجر می شد به کارمندان دیگر تسلیت می گفتند و جالب تر از همه همکاری بود که تا دیروز سر و مر گنده می رفت و میامد و امروز غیر از لباس هایی که ذکرش رفت یک عصای بزرگ دستش گرفته بود و یم پیشانی بند قرمز با عبارت یا ابولفضل بر سربسته بود و اینگونه داشت جانباز بودنش را به رخ بقیه می کشید که وقتی در خصوص این قضیه پرس و جو کردم متوجه شدم که طرف از ناحیه کتف تیر خودره حالا چرا عصا دستش گرفته خدایش می دانست .
یکی از همکاران که تازگی ها موهایش را مثل حداد عادل شانه می زند و کل موهای سیاه و سفید سرش را از فرق به سمت پره چپ دماغش شانه می کند و به زور تف و اب همه را روی هم می چسباند با دندان های زردش لبخندی به من زد و تسلیتی گفت و به نوعی که انگار صاحب عزا است بروشری حاوی اطلاعات رفتن به بهشت زهرا را دستم داد .
این از سرسرای محل کار رفتیم و به اتاق که رسیدم دیدم صدای کرکننده نوحه بلند است و تعدادی از دوستان دور هم نشسته اند و نان بربری و گوجه فرنگی می خورند و از خاطرات جبهه شان می گویند و یکیشان را کارت معافیتش را خودم به چشم دیده بودم و دیگری هم اگر در جنگ شرکت کرده بود طبق محاسبات در روزهای آخری جنگ سنی حدود 9 سال داشته است .
این ها به کنار یکی از همکاران که به خا..ما..در سطح تهران شهره است دوربیسن فیلمبرداری و عکاسی به دست لباس سیاه و ته رویشی به صورت داشت در فواید شرکت در اینگونه مراسم و خوراکی هایی که می دهند سخنرانی می کرد و عده ای از مستخدمین و خدمتگزاران را ترغیب به شرکت همه جانبه در مراسم می کرد .
تا ظهر اوضاع بع دین منوال بود و دسته دسته دوستان شلوار سربازی پوش را می دیدی که دور هم جمع می شوند و با چهره هایی مغموم و ناراحت همدردی با یکدیگر می کردند .
----
امروز که آمدم دیدم همه دوستان عصبی و خشن با لباس های روشن نشسته اند و دور هم زمزمه های فحش گونه میکنند .نزدیک شدم و علت را جویا شدم دیدم این دوستان ایستگاهی صلواتی تشکیل داده بودند و به مردم ساندیس و کیک می داده اند اما در آخر مراسم تعداد زیادی ساندیس اضافه امده و یاران آمده اند تا الباقی را بین خودشان تقسیم کنند که یکی از اعاظم سیستم آمده و گفته ساندیس ها باید برگردد و هر که ساندیس می خواهد دنبال وانت حمل بیاید و ببین راه نفری 10 عدد ساندیس می دهند .ملت غیور هم دنبال وانت راه افتاده اند و وانت هم تا محل کار یک لحظه هم نایستاده و سریع به محل کار برگشته و یه ساندیس هم به دوستام مخلص نداده است .همین امر هم سبب دعوا شده و یاران داشته اند خشتک هم را سر یکدیگر می کشیده اند که آخر هم دست خالی بر گشته اند .
جالب تر از همه تهدیدهای دوستان مبنی بر عدم شرکت در مراسمی اینچنین بود .

واقعا مردمی که عاقبت و عافیتشان را یک ساندیس 300 تومانی دچار تحول می کند سزای به از این دارند ؟