مطلب قبلي :: صفحه اول :: مطلب بعدي

حماقت الرجال 2

چهارشنبه ۲۰ تیر ۸۶

اندر خواص این سهمیه بندی همین بس که مبت غیور و شهید پرور کمتر دست به سوییچ می شوند و وسایل نقلیه عمومی از تاکسی و اتوبوس گرفته تا مینی بوس و مترو رونق دو چندانی یافته اند و در این بین مترو را حالی دیگر ایت و فوج فوج ادمی است که از آن خروج و بر آن دخول می کنند .
همین موضوع باعث دیدن افراد و مردم از گونه ها و رسته ها و دسته های گوگنا گون می شود امروز به یمن او.ل خطی بودن درون واگن پریدم و جایی پیدا کردم و نشستم .مدتی نگذشته بود که مردی حدودا 40 ساله با شکمی بزرگ و پیراهنی چرک و تنی که ملغمه ای از بوی عرق و سیگار ارزان قیمت غیر قابل تحملش می کرد بقلم جا خوش کرد و هر چه با خودم کار کردم که بروم و جایی دیگر بنشینم دلم نیامد و لاجرم کنارش نشستم و از شرایط بد جوی اش رنج می بردم .در ایستگاه مردکی حدودا سی ساله آمد و مثل الاغ تنه ای به من ور زونامه در دستم زد و کنارم نشست و پاهایش را باز کرد و شروع کرد الت کثافتش را خاراندن از خاراندن آلت که خلاص شد انگشتش را در دماغش کرد و چند دقیقه ای حدود یه ایستگاه به کند و کاو مشغول شد و ما حصل جستجو را بع پر شلوارش مالید و بعد مثل سگ به جان گوشش افتاد به طوری که از تکان های شدید تنش من هم به لرزه افتادم بعد هم مثل کرکس روی روزنامه ام افتاد و بعد که دید چیزی از نوشته ها سر در نمی اورد و حوادث نمی خوانم سرش را پایین انداخت .
در ایستگاه بعد دو دختر جوان سوار مترو شدند و داشتند با هم حرف می زدند و می خندیدند کمی که گذشت مرد بد بو نگاهی چپ چپ به دخترها کرد و سری از تاسف عمیق تکان داد .مردک هم زیر زیرکی نگاهی به دختر ها می کرد و دستی به قسمت های شریفش می کشید . دخترها شاد از روزگار جوانی بودند و از خنده ها و کنایه های روزمره شان می گکفتند و دو ایستگاه بعد پیاده شدند . پیاده شدن دخترها مصادف شد با تلاقی نگاه دو نفری که در کنار هم بودند دیالگ های زیر کپی برداری بدون دخل و تصرف این دو عزیز است :

)) عجب روزگاری شده آقا
-بله آقا دیدی چه جوری می خندیدن؟
-دیگه احترامی نمونده برا کسی
-تازه من از این خراب تراش رو هم دیدم این که چیزی نیست
-فکر کن مادرای ما به اون خوبی ما رو تربیت کردیم این شدیم این ج ن د ه ها می خوان چیو تربیت کنن
-به خدا دختر من جلو روم بخنده تو گوشش می زنم ننه بابا ندارن اینا
-بله اقا فکر کردن پسرن که بگن و بخندن
- ای آقا این پ تیاره ها جه می فهمن زن و سنگینی ینی چی
- قدیمیا یه چیزی می دونسن که نمی زاشتن زن از پای قابلمه و بچه پا شه بره جای دیگه
-ای قربون دهنت آخه زن رو چه به خیابون و جامعه
-اصن حضرت علی گفته مشورت با زن مثل مشورت با شیطونه
-بله حکمتی داشتن این بزرگون

به ایستگاه می رسم نگاهی به دو مرد می کنم دو تا آدم خسته و ولنگار زندگی که دارن حرف می زنند و عقاید گل گرفته مسموم و مرسوم جامعه امروز ی را به نمایش می گزارند .

پی نوشت کاملا مرتبط :
این لینک از شراگیم را از دست ندهید